Więcej w galerii

Do obozowej galerii trafiły wreszcie zdjęcia z minionego Obozu. Zapraszam do ich oglądnięcia i powspominania wspaniałych słonecznych dni w czasie jesiennych deszczowych wieczorów.

Czas mija... XXVIII Obóz dawno już odszedł w niepamięć, więc czas zacząć żyć XXIX Obozem!
A tymczasem w Białym Dunajcu...

"Dla oczu niewidoczne, najważniejsze jest" by Wawrzyny

Czekałeś rok cały, wreszcie przyjazdu nadszedł dzień

Fragment piosenki festiwalowej DA Wawrzyny, 2010

Doświadczenie kolejnego razu na Białym Dunajcu różni się od pierwszego zetknięcia z tym obozem - taką formą wypoczynku, rekolekcji, czy jak kto woli – integracji. Znasz więcej ludzi, wiesz już, czego się spodziewać. Potrafisz powiedzieć, które DA z sobą trzymają, znasz hasło, którym wita się Wawrzynów (nie zamierzam psuć niespodzianki przyszłym pierwszorocznym!).

Kolejnym razem na Białym Dunajcu decydujesz się pójść dalej – zdobywać trudniejsze szczyty, jeszcze bardziej opowiedzieć się za Jezusem. Szybciej wkraczasz też w obozowy rytm, choć każdy dzień przynosi coś nowego. Na szlaku poznajesz drugiego człowieka. Odkrywasz, że łączy Was nie tylko podobne postrzeganie świata, ale i wspólne zainteresowania. Cieszysz się z nowo nawiązanych więzi. Pielęgnujesz je poprzez wspólne posiłki, rozmowy i zabawy do późnych godzin nocnych. Nie zapominasz jednak o najważniejszym: uczestnictwie w Eucharystii i codziennych modlitwach. Na Białym bowiem nie tylko poznajesz drugiego człowieka, ale zaczynasz patrzeć na Boga w bliźnim, odnajdujesz Go w najprostszych sytuacjach. Pomagają Ci w tym codzienne konferencje. Każda z nich to nowy drogowskaz na Twoim szlaku życia. Na tegorocznym obozie dowiedziałeś się więc, jak ważne są cnoty.

Pokój i dobro, dobro i miłość, wiara i nadzieja są naszą siłą

Fragment piosenki festiwalowej DA Antoni, 2011

Dwa tygodnie miną znacznie szybciej niż na pierwszym obozie. Pozostanie rok do kolejnego Białego i chwila do rozpoczęcia nowego roku akademickiego. Wkroczysz weń znacznie pewniej niż w poprzedni. Ale zanim to nastąpi, już pierwszego dnia po obozie zatęsknisz za wspólną modlitwą, górami, rozgrywkami sportowymi czy przesiadywaniem w nocy pod gołym niebem (nigdzie piękniej nie widać gwiazd niż w Białym Dunajcu!). Będziesz wspominał grzańce w schroniskach, czy u Furtoka, kiedy mogłeś spędzać chwile z nowymi przyjaciółmi. W głowach i na ustach pozostaną festiwalowe piosenki. Już nigdy nie spojrzysz tak samo na kaszankę, gdy przypomnisz sobie tegoroczny utwór DA Xaverianum.

Nie zapominaj jednak:

Dobrze widzi się tylko sercem, najważniejsze jest niewidoczne dla oczu.

Antoine de Saint-Exupéry, fragment homilii ks. Mariusza Kostrzewskiego SDB, duszpasterza DA Horeb.

Karolina Babij, DA Wawrzyny